[yvette_van_alert]

Als je altijd de hond onder appel dingen laat doen dan krijg je vaak een hond die volledig van je afhankelijk wordt en geen dingen meer zelf kan oplossen.

Zelf gewoon even rustig wachten op de baas, uit zichzelf niet achter fietsers/wild etc aan gaan, uit zichzelf op de baas letten etc. Dat zijn keuzes die de hond maakt en waarbij hij zelf kiest ipv domweg het commando wat gegeven wordt opvolgen. Stel dat je een hond hebt die altijd als er een fietser langs komt moet zitten. Grote kans dat als de eigenaar de fietser niet ziet, de hond wel achter de fietser aan gaat.

Ik heb dat onlangs met Kaylee mee gemaakt die altijd moest liggen als er paarden aan komen. Ik liep in het bos op een mul zandpad en van achtereren kwam er een paard aan galloperen ( oke dat was ook niet handig van deze ruiter!) maar Kaylee vloog er wel achteraan simpel weg omdat ik te laat was met mijn af. Op het commando af ging ze direct liggen maar dat was wel ca. 25 cm achter het paard! Oeps... gelukkig liep het allemaal goed af. Na een tijdje trainen kiest ze nu uit zichzelf ervoor om niet achter paarden aan te gaan.

Honden die op prikkels uit de omgeving afhankelijk zijn van het commando v/d de baas zijn vaak behoorlijk gestresst omdat ze niet leren hier zelf mee te dealen. Ook de bazen moeten ogen voor en achter hebben om alle commando's op tijd te geven. Ik denk ook dat deze hond het bij een gedragstest in de onderdelen zonder baas zeer moeilijk hebben... dan ligt de keuze namelijk wel bij hun....

Mijn oudere honden zijn geleerd om niet achter wild aan te gaan. De hond aan een langere lijn en om het moment dat ze wild zien staat elke hond in het begin een fraktie van een seconde stil. Als je je hond op dat moment kunt belonen kun je hem laten inzien dat dat een erg goede keuze is bij het zien van wild. Teddy waarmee ik reddingshondentraining deed ging op 100 mtr afstand van mij stil staan als hij wild zag, was het wild voorbij dan zocht hij verder. Zelfs een commando zoek tussendoor kreeg de hond niet in beweging. Wild= stilstaan zat er heel erg goed in! Dit lukt je nooit 100% als je het commando sta nodig hebt om de hond niet achter wild aan te laten gaan. Want dan ben je afhankelijk van jou opmerkingsgave. Teddy ging vaak stil staan terwijl ik niets zag of hoorde maar er 2 sec later wel reeen kwamen langs huppelen.

Mijn honden lopen in het begin altijd aan een longeerlijn in t bos. Zodat ze niet de kans krijgen om achter wild aan te gaan. Ik kwam de week voor mijn vakantie ook een reetje tegen. Deze stond 5 mtr naast het pad. Ik liep langs met Banjer en Kaylee die geinteresseerd maar zonder de intentie om er achteraan te jagen langs liepen. Het reetje stond ons op zijn gemak te bekijken. Mijn honden mogen jagen maar alleen op de prooidummy of t nepkonijn (een knuffel aan een lang touw wat ik alle kanten op laat 'huppelen') en niet op wild, katten etc.

Hoe denken jullie hierover? Ik zie hier vaak dat het advies wordt gegeven om de hond te laten zitten bij bijv. fietsersjagen.  In mijn optiek is dit niet de beste oplossing.

[evds]

Wat ik denk....?  Interessant onderwerp wat volgens mij vaak heel subtiel ligt maar wel leuk om over te hebben.

Ik denk dat een hond die alleen commando's kan(moet) opvolgen, hetzij op een wandeling hetzij tijdens zijn werk, en daar min of meer op wacht erg afhankelijk wordt en niet meer (minder) zelfstandig zal nadenken over zijn acties.

Dat is niet een situatie die ik nastreef. Aan de ander kant zoek een hond ook steun en duidelijkheid bij zijn baas. Wat mij betreft stelt de baas de grenzen waarbinnen de hond zijn gedrag zelf mag bepalen.

In het schapenwerk wil je  dat je hond op grote afstand zonder dat jij precies kan zien wat de schapen doen en hoe de situaties is de juiste beslissingen neemt om een taak ,bijvoorbeeld de schapen naar je toe te brengen, uit te voeren.

Maar dat kan de hond niet vanzelf daar heeft ie begeleiding en training voor nodig waarin hem wordt duidelijk gemaakt wat de grenzen zijn waartussen hij zich mag bewegen, wat acceptable gedrag is en wat niet meer. 

Om het schapenwerk maar weer even als voorbeeld te nemen: een hond mag in een moeilijke situatie een schaap bijten om de zaak weer onder controle te krijgen, ook als de baas daar geen commando voor geeft (vind ik) maar hij mag nooit een schaap op de grond sleuren of echt verwonden... en zodra hij een commando krijgt moet hij dat alsnog onmiddelijk opvolgen, min of meer ongeacht zijn eigen inschatting.



Met wild eigenlijk idem dito: jagen mag niet maar je mag wel gewoon "langslopen" en hoeft niet direct te zitten, bij me te komen of iets dergelijks.  Een van mijn honden blijft ook staan als ze een konijn ziet en kijkt naar mij om te zien of we konijn gaan eten of niet (niet dus).

MAAR, dat lukt (mij) niet met elke hond(weet ik uit ervaring ik heb er een.......), is de jachtdrift zoooooooooooo groot dat de hond daar echt geen weerstand aan kan bieden dan ga ik dus wel ervoor zorgen dat het niet fout KAN gaat, appel is hierbij dan ook niet meer van toepassing  ::), meer de hond tegen zichzelf bescheren en langzaam heel langzaam proberen of hij elke keer al weer wat meer zelfbeheerzing kan opbrengen en dat dan natuurlijk de hemel in prijzen.

[Bennie]

Ik snap wat je bedoelt en ben er al mee aan de slag. Meteen vandaag tijdens de speurtraining Kayla flink beloond op het moment dat ze stil bleef staan omdat er een ree langs het pad het bos instoof, ze dook er niet achteraan en was ook minder lang van speurslag dan anders in zo'n situatie :).

[yvette_van_alert]

Kijk daar kwam de les van zaterdag ff snel van pas!  ;D

[pia zz]

Jagen op wild mag hier natuurlijk ook niet , MAAR het is net wat EVDS zegt,bij mijn hond werkt dit dus echt niet, zijn jachtinstinct is enorm, niet alleen op zicht maar ook op geur. Ik ben dus altijd heel erg alert op wat hij doet. Wanneer de neus echt de lucht ingaat en hij onrustig wordt, weet ik wel hoe laat het is, en als ik dan niet METEEN reageer is ie zeker 10 minuten weg. Dus ik laat hem niets zelf bedenken op dit gebied, wanneer ik door de bossen loop, maar zorg ervoor dat hij onder mijn apel blijft. Dit instinctief gedrag is haast niet uit te trainen, hij is nu 5 jaar oud en ik heb het  ( mits op tijd ) onder controle, maar een vreemde laat ik dus niet met mijn hond los het bos ingaan. ;)
wel vind ik het belangrijk om hem zelf dingen uit te laten zoeken zonder mijn inmenging, vooral zoekspelletjes ( met voer ) zijn hier een topper.

[yvette_van_alert]

En als je hem nu leert dat die geur nergens toe leid???

Ik heb met mijn basset gewoon de geuren in een countrystore gehaald. En dan met bijv. zo'n konijnengeur een heel mooi rondje op het terras gemaakt. Na 10 rondjes was de lol er wel af. Daarna heb ik op verschillende plekken rondjes gemaakt en voor mijn basset werkte het prima.

Volgens mij zijn er o.a. de volgende geuren: konijn, wildzwijn, ree, eend, fazant en vos.

[Henrike1977]

Als ik dit allemaal lees ben ik stiekem toch wel trots op mijn Sorry. Kruising Husky/whippet en ze doet helemaal niets met haar jachtinstinct. Ik heb haar ook van begin af aan geleerd dat ik niet wil dat ze ergens achteraan gaat.
Misschien scheelt het dat we zelf katten en konijnen hebben.
Ik heb haar altijd laten kijken en daarna haar aandacht op mij gevestigd. Ik ben veel leuker dan een konijn of kat of iemand op de fiets.
Deze socialisatie konden we in Singapore niet doen maar ze hier meteen mee begonnen. Ik had dus geluk dat ze een onbeschreven blad was wat jacht betreft en nog nooit de kans had gehad om zichzelf te belonen door ergens achteraan te gaan.
Ach en Lola? Dat is een Bullmastiff en die worden moe van ergens achteraan gaan en dat willen ze niet.

[Cat]

Ik heb vaak nagedacht over dit onderwerp. Kijkend naar mijn eigen honden moet ik zeggen dat er voor- maar ook nadelen zitten aan het onder appel zetten van je hond in verschillende situaties. Neem nou het wandelen. Als we prikkels tegenkomen in de vorm van andere honden, wandelaars, ruiters, fietsers e.d. dan houden mijn honden altijd in en kijken ze eerst naar mij. Dat heb ik ze namenlijk in een grijs verleden geleerd. Daarop volgend kwam dan een gesproken commando al naar gelang wat de prikkel op dat moment vereiste. Bijvoorbeeld bij fietsers moesten ze dan even liggen waar ze stonden, of bij het passeren van wandelaars moesten ze dan even naast meelopen. Inmiddels hebben mijn honden al jaren zichzelf onder commando gezet in bovenstaande situaties. Dat wil zeggen dat ik geen gesproken commando meer nodig heb, de honden doen het zelf al.
Dit lijkt ideaal, maar zoals Yvette al suggereerde, ik merk wel dat mijn honden daarmee meer afhankelijk worden en onzeker kunnen reageren op aankomende prikkels. Maar uiteindelijk heb ik dat liever dan dat ik telkens weer de honden d.m.v. gesproken commando's moet bijsturen.

Voor wat betreft wild: vaak genoeg komen we in het bos reeën tegen. Als ze een bospad oversteken, dan staan mijn honden stil en kijken ze naar mij. Ze hebben geen enkele behoefte erachteraan te jagen. Ik beloon ze dan vaak met een balspel.

Cat

[Jacqie]

Kan hier eigenlijk weinig over meepraten, mijn honden  hebben geen jachtinstinct, rennen niet achter fietsers of joggers aan enz..
Ben er wel voor ze zelf te laten nadenken want onder appel ze leren hier niets van zoals bijv. met fietsers laten zitten want ben je als baas te laat dan nemen ze een run.
Fovos rende eerder een keer een konijntje achterna, heb hem geroepen hielp weinig. Zien we van de week een fazant ons pad kruisen, ik heb niets gezegd ik bleef bewust stilstaan en heb ze zelf laten nadenken, honden bleven stilstaan keken niet naar mij van vrouwtje wat moeten we doen maar keken naar de fazant. Ze hebben  geen poging ondernomen erachter aan te gaan, fazant was inmiddels pad overgekruist en ergens in de bosjes verstopt en honden aangelijnd en langsheen gelopen, die hadden er geen aandacht meer naar. 
Had ik appél gedaan vantevoren (konijntje in mijn achterhoofd), fixatie op een fazant was volgende keer groot geweest heb ik het idee, averechtse uitwerking.
Bo met andere honden ook nooit onder appél gedaan (dat laten zitten bij het zien van een andere hond, ook niet met koekje op mij richten), wél aangelijnd maar haar zelf laten onderzoeken met welke wel en welke niet klikt. En verrassend, wat je denkt verkeerd te gaan leuk afloopt leuk gespeeld wordt. Zelf onderzoeken, ondervinden en nadenken ben ik dus naar gelang situatie het aankan grotendeels voorstander van. Zoals Evds zegt onderwerp ligt erg subtiel. Zoals Pia's hond dan kom je niet onder appél uit. Verschillende situaties en honden en grotendeels niet te vergeten voorkeur aanpak bazen.

[pia zz]

Quote

En als je hem nu leert dat die geur nergens toe leid???

Ik heb met mijn basset gewoon de geuren in een countrystore gehaald. En dan met bijv. zo'n konijnengeur een heel mooi rondje op het terras gemaakt. Na 10 rondjes was de lol er wel af. Daarna heb ik op verschillende plekken rondjes gemaakt en voor mijn basset werkte het prima.

Volgens mij zijn er o.a. de volgende geuren: konijn, wildzwijn, ree, eend, fazant en vos.

Wist niet dat je die geurtjes zo kon kopen, ga eens even op internet speuren , want misschien is dat een idee, om het op geur jagen wat te ontmoedigen. Het zijn hier vooral de reeen, waar Yorick achteraan gaat, hij ruikt ze en zoef weg........... even later zie je dan een ree opduiken en na enige tijd mijn witte monster .... en daar word ik dus niet blij van, vandaar mijn apel.

[Debora]

Grappig want dit is ook waar ik de laatste tijd over nadenk. Alleen bekeek ik het wat anders maar volgens mij bedoelen we hetzelfde (correct me if I'm wrong).
Met mijn oudste hond, Sam, doet zich het volgende voor (dit is een voorbeeld hoor):
In het verleden rende ze al blaffend naar iedere ruiter en paard. Of die nou gewoon voorbij liep of voorbij galopeerde maakte niet uit. Zeer onwenselijk en op een gegeven moment (hoe ze op het idee is gekomen geen idee) ging ze nog wel naar het paard en ruiter toe (als ze normaal liepen dan) en blafte verder niet, maar keek wel zeer geïnteresseerd. We zijn nu zover dat als er een paard met ruiter nadert, en daarbij gewoon loopt ze daar niks mee doet. Het gebeurt dan wel eens dat ze stopt, het paard ziet en dan naar mij toe loopt en voor me gaat zitten. Alsof ze wil zeggen: kijk, ik had het kunnen doen maar ging er niet naartoe en daarvoor heb ik eigenlijk wel wat lekkers verdient.
Negeer ik dat of zeg duidelijk dat ze geen niks krijgt, dan kan het dus gebeuren dat ze alsnog kiest om blaffend naar het paard toe te rennen. Is me dus ook al eens overkomen, omdat ze niet snel genoeg haar beloning kreeg. En voor haar is de beloning altijd een koekje. Een aai is niet voldoende. En ik vraag me dus af waar ik de fout in ben gegaan en of en hoe ik dit kan bijsturen. Vast wel.
Ik ben er vóór dat honden zelf moeten nadenken en hun zelfoplossend vermogen aan te laten spreken. Dit doe ik ook zo veel mogelijk. Maar ik ontkom er dus blijkbaar niet aan dat ze in bepaalde situaties onder appel gehouden moet worden omdat ze er anders voor kiest om wél dat ongewenste gedrag te vertonen. Blijkbaar heeft mevrouw heel duidelijk in de gaten wat het gewenste gedrag is in bepaalde situaties en wat niet. Ik zie het dus ook niet als een vorm van dommigheid maar eigenlijk best wel slim (alhoewel niet handig).
Bedoelen we hetzelfde?

[ijsco]

Quote

En ik vraag me dus af waar ik de fout in ben gegaan en of en hoe ik dit kan bijsturen. Vast wel.

Ik vind niet dat je ergens de fout in bent gegaan. Je zet je hond niet onder appèl, maar onbewust heb je hem geleerd dat er zelf voor kiezen om naar jou toe te komen belonender is dan er blaffend naar toe gaan. Gewoon lekker blijven belonen dus. Je kunt wel de beloning steeds ietsje later gaan geven, zodat hij leert om niet te snel alsnog voor het andere gedrag te kiezen.

Zo heb ik Bjarg indertijd heel lang onder appèl gezet als er een andere reu in de buurt kwam om knokken te voorkomen. Gevolg was dat ik constant op moest letten of er andere honden in de buurt waren. Bjarg leerde hiermee niet om er mee om te gaan. Inmiddels ben ik wijzer geworden en heb hem geleerd dat het zien van een andere reu en dan kiezen om naar mij toe te komen of er rustig langs te lopen een waanzinnige beloning van mij oplevert. Hij kan daardoor nu voor zijn doen redelijk goed met andere reuen om zich heen omgaan. Zelfs kort snuffelcontact gaat nu eigenlijk altijd goed. Dat had ik een aantal jaren geleden nooit durven denken.

[Henrike1977]

Ijsco je slaat de spijker op zijn kop. Ik wil dat mijn honden ergens mee leren op gaan. Nu verkeer ik in een luxe positie, mijn buurman heeft reeen in de wei naast de onze staan. konijnen lopen in ons weiland, onze tuin zit vol met egels en andere kruipende beesten. En we hebben zelf poezen. Ik probeer mijn honden te leren dat andere dieren heel normaal zijn. Niks bijzonders en zeker niet interessant om achteraan te gaan.

Kijken mag, soms staan we wel een half uur naar een vreemd dier te kijken. Eerst aan de lijn, elke keer als ze het andere dier negeren en mij aankijken komt er een lekkertje. Zo gaan we steeds dichterbij, totdat het ze niet meer boeit.
Mijn paarden vonden ze in het begin zeer spannend. Nu ben ik spannender, ik heb koekjes en paarden niet.
Nu gaan ze mee s'morgens met voeren en buiten zetten. Met de reeen idem dito.

Ik wil mijn weiland best aanbieden om te oefenen. Tussen mijn weiland en dat van de reeen zit stevig gaas en ze kunnen er onmogelijk bij komen.

[yvette_van_alert]

Ik heb hier een mooi voorbeeld van:

Een mevr. met veel honden ervaring komt met een pup op puppycursus. De hond moet een wedstrijdhond worden. De hond krijgt amper de tijd om rond te kijken want er moet getraind worden.... tussen mijn oefeningen door is er niet even pauze maar wordt er fanatiek 'gevolgd' en andere commando's geoefend of wild gespeeld voor de goede uitvoeringen. De hond doet het super qua trainen maar qua sociaal gedrag..... hij valt uit naar andere honden. Echt vrij met mensen is hij niet....  Als hij los is weet hij niet hoe hij zich moet gedragen... mi is de oorzaak hier. Het constant oefenen met de hond waardoor de hond geen basis sociaal gedrag leert. Mi zal nu elke positieve aktie met andere honden en mensen beloont moeten worden om het hondje beter om zijn gemak te laten zijn. Maar maakt dat maar eens een wedstrijdloper duidelijk die zo fanatiek wil trainen met een hondje van 10 wkn.  Pfff lastig.